Nieuwsbrief 31-05-2009

31-05-2009

Namasté allemaal, 
 
Eindelijk weer nieuwtjes vanuit Nepal. Na drie zéér zware reizen door India/Nepal en door Tibet/Nepal ben ik sinds 24 mei in Nederland om te genieten van mijn welverdiende rust en vakantie. Tussen mijn eerste en tweede reis ben ik enkele dagen in Kathmandu geweest om de scholen te bezoeken en mijn kinderen te zien. Maar ook tijdens de rondreizen heb ik het één en ander kunnen doen voor diverse mensen in Nepal. 
 
Nicole werkt sinds 1 februari als vrijwilligster. Ze heeft les gegeven op de Bal Byabasayee School, ze werkte als muziekdocent bij de VOC (Voice Of Children - de straatjongetjes) en momenteel zit ze in Phokara om zich daar in te zetten bij een kinderopvang in het bergdorpje Sarangkot. Deze opvang helpt dagelijks kinderen uit de allerarmste gezinnen van Sarangkot. 
 
Nicole is verknocht geraakt aan Nepal en zal tot 26 juni in het land blijven om te steunen en te helpen waar nodig. Na deze periode zal ze teruggaan naar Nederland om van daaruit misschien te helpen en te steunen... Maar ik denk dat ze weer terugkomt in Nepal. Ze heeft haar hart verloren aan de schoonheid van het land. 
 
Kennen jullie Ria nog? Zij is de vrijwilligster die vorig jaar 3 maanden op de Bal Byabasayee School lesgegeven heeft, de leraren flink onder de loep heeft genomen en het systeem op school eens heeft aangepakt. Daarnaast heeft zij ook dorpen bezocht en de ouders van gehandicapte kinderen gesteund en bijgestaan in de verzorging van hun gehandicapte kinderen. Zij is weer terug in Nepal voor een periode van twee maanden. Ze is in Phokara om daar de gehandicapten in en om Phokara in kaart te brengen en direct hulp te bieden. Ria is fysiotherapeute, en ze vertelde me dat er een groot tekort is aan gekwalificeerde mensen in Phokara. Ze werkt 7 dagen per week van ´s ochtends vroeg tot zonsondergang... 
 

Tijdens mijn eerste India/Nepal tour van FOX vakanties van 13 maart verbleven de groep en ik in het Chitwan National Park. Daar werk ik samen met de plaatselijke gidsen Tulsi en Kamal, de oprichters van “Het Rhino Project”. Kamal vertelde me dat op 23 maart Bal Kumar gestorven was aan de gevolgen van kanker.  
 

Bal Kumar was een plaatselijke gids/ranger met wie ik tussen 2004 en 2006 regelmatig werkte. Maar hij was ook de eerste persoon aan wie Project Nepal een microkrediet verschafte. Hij heeft voor 100 euro een winkeltje in het dorpje Pattalahara opgericht en daar een gezin met zeven kinderen van. Bal Kumar werd 42 jaar, liet een vrouw en 4 kinderen achter. Hij was één met de natuur, kende alle dieren en vertelde de FOX gasten graag over zijn jungle.  


Op mijn reis Tibet/Nepal van 3 mei heb ik dokter Rajendra bezocht in zijn kliniek. Hij was erg blij met mijn komst want ik had een stethoscoop bij me, een doos met 100 naalden en spuiten, hechtmateriaal, verband en nog veel meer. Alles gegeven door Truus uit Volendam voor dokter Rajendra. Hij vertelde me dat hij helemaal geen hechtmateriaal meer had en dat de doos net op tijd kwam. 
 

Ook heb ik op 25 mei 500 euro overgemaakt op de rekening van dokter Rajendra. Dit is het geld van mensen die speciaal aan deze kliniek geld wilden doneren. Maar tijdens mijn bezoek aan dokter Rajendra kwam ik niet met lege handen. Joop, een vitale ras-optimist uit mijn groep, had enkele kilo’s tandenborstels en tandpasta meegenomen uit Nederland.... De dokter was zo blij met de spullen dat hij bloosde!  
 

Tijdens mijn tweede reis Tibet/Nepal van 5 april heb ik in Chitwan de man bezocht die in januari van dit jaar door een tijger was aangevallen. Hij was herstellende en vertelde met zweet op het voorhoofd nogmaals zijn verhaal: “Ik was gras voor mijn vee aan het plukken en werd aangevallen door een tijger. Hij stond boven me en had me in mijn borst gebeten. Ook werd mijn kin en hals opengescheurd door een beet van dit grote beest. Maar mijn vrouw hoorde me schreeuwen en zij sprong boven op de tijger en sloeg met haar kapmes op zijn hoofd. De tijger liet me los en ik kon ontsnappen. Ik werd door Tulsi naar dokter Rajendra gebracht en die heeft me direct naar het ziekenhuis in Bharatpur gebracht. Ik heb het overleefd dankzij geld van het Rhino Project.” 
 
Het neushoornproject gaf de man 2.000 rupees (20 euro), voldoende om hulp te krijgen in het ziekenhuis. Als je geen geld bij je hebt word je niet geholpen en daarom is het zo belangrijk om die kleine bijdrage te geven aan de lokale bevolking. Ik heb de man bedankt voor zijn verhaal, foto´s genomen en heb hem 4.000 rupees (40 euro) gegeven voor nabehandeling en medicijnen. 
 
In april is er in een klein dorp in het Chitwan reservaat een hoogzwangere vrouw doodgetrapt door een wilde olifant. Zij was gras aan het plukken voor het vee. Zij was 27 jaar en liet een gehandicapte man en twee kleine kinderen achter. Het Rhino Project gaat nu een tehuis zoeken voor de kleine kinderen omdat de vader niet in staat is om voor de kinderen te zorgen. Ik heb Tulsi Magar 500 euro gegeven voor de directe opvang van slachtoffers in Chitwan. Maar ook voor de zorg van deze twee kleine kinderen die geen moeder meer hebben. 
 
Chitwan National Park is 932 vierkante kilometer groot maar het komt regelmatig voor dat mens en dier met elkaar te maken krijgen. In het park wonen nog 50.000 mensen die regelmatig worden aangevallen door tijgers, neushoorns of lippenberen. Wat het neushoornproject doet is het geven van 2000 rupees voor de eerste behandeling.  

Sinds 22 mei is er weer een nieuwe vrijwilligster in Nepal... Helga. Zij werkt momenteel op de Bal Byabasayee School maar ook in een weeshuisje in Kathmandu. Zij zal 5 weken verblijven in Kathmandu en dan weer terugkeren naar Nederland. 
 
Jullie zien dat er weer veel gebeurd is en dat er weer diverse mensen geholpen zijn. 
 
De hulp aan de Bal Byabasayee School wil ik gaan beëindigen omdat deze school het zonder onze hulp goed aankan! Ze hebben sinds 2005 hulp gehad en er is ongeveer 15.000 euro geïnvesteerd. Wel worden er nog vrijwilligers naar deze school gezonden om daar waar nodig bij te springen! 
 
Ook het weeshuisje tegenover de Bal Byabasayee School krijgt geen hulp meer omdat er fraude in het spel was! De leiding beweert dat er geen geld overgemaakt is door Project Nepal, terwijl ik zeker 1.500 euro overgemaakt heb en waarschijnlijk zitten er enkele kinderen in dit weeshuisje die wél ouders hebben maar “wees” gemaakt zijn om zo meer geld te kunnen binnenbrengen!! 
 
De komende tijd wil ik mijn energie en geld besteden aan:

- Het Rhino Project

- De kliniek van dokter Rajendra

- Mijn 6 pleegkinderen 
 
Sommigen van jullie zullen denken “er zitten géén scholen bij!”. MAAR... het Rhino Project geeft voorlichting in de kleine gemeenschappen in Chitwan en steunt de lokale bevolking door ze direct geld te geven wanneer ze gewond geraakt zijn door wilde dieren. Gevolg: mensen overleven en kunnen hun kinderen onderhouden en naar school laten gaan. Telkens wanneer Tulsi iemand redt en geld geeft wordt er ook gekeken of de kinderen naar school gaan. Zo niet, dan wordt daar direct wat aan gedaan! Dus indirect wordt er aan scholing gedacht, en gewerkt!  

De kliniek van dokter Rajendra. Tja, dit is zo geweldig! Rajendra helpt veel mensen uit de laagste kaste, geeft voorlichting over hygiëne, helpt gratis kinderen die lijden aan dysenterie, gaat naar de dorpen voor “Dental Care”... Deze man en zijn vrouw zijn zo idealistisch en bevlogen dat ik ze graag nog even help. 
 
Mijn 6 pleegkinderen en hun 3 kinderen moet ik nog twee jaar helpen totdat Anima, Poornima en Samir klaar zijn met hun studie. Mijn moeder en ik steunen natuurlijk ook persoonlijk, maar wat extra hulp van het Project Nepal kan geen kwaad! Het zijn uiteindelijk Nepalese weeskinderen die zonder de hulp van Nederland op straat terecht gekomen waren. 
 
Tijdens mijn verblijf in Nepal heb ik ook nog eten gekocht voor vele straatkinderen in Kathmandu, en kleding gegeven aan Anita Shrestha, één van mijn dochters, zodat zij ze weer kan uitdelen in haar dorp. Net buiten haar dorp wonen onaanraakbaren die niets hebben, in een plastic hut wonen en nauwelijks te eten hebben. Anita zorgt ervoor dat de allerarmsten kleding krijgen en regelmatig zorgt ze voor dal bhat (rijst met linzen). 
 
Ik wil tenslotte weer iedereen bedanken voor de grandioze hulp, de donaties en de materialen die jullie mij gaven om mee te nemen voor Nepal! 
 
Met vriendelijke groeten, 
 
Angelique van Hoof