Nieuwsbrief 29-09-2009

29-09-2009

Namasté allemaal, 
 
Zéér onverwachts een nieuwsbrief over de situatie in Nepal. 
 
Enkele maanden geleden zond ik jullie een nieuwsbrief over de twee weeskinderen uit Chitwan. Hun moeder was in mei door een wilde olifant vertrapt en de twee kinderen woonden nog bij hun zwaar gehandicapte vader en grootouders. Met zijn allen zorgden wij ervoor dat er 2.000 euro bijeen kwam. Mijn goede vriend en contactpersoon Tulsi Magar zorgde ervoor dat de kids opgevangen werden in een klein weeshuisje in het dorpje Sauraha in Chitwan. 
 
Tijdens de rondreis Tibet/Nepal van FOX Vakanties bezocht ik op 20 en 21 september Chitwan National Park. In de eerste week van onze reis vertelden enkele gasten dat ze ballonnen, kleurtjes en andere leuke kinderspulletjes bij zich hadden en dat ze dit graag af wilden geven bij een schooltje of een weeshuis!  
 

Tijdens ons schitterende jungleprogramma bezochten we het weeshuisje in Sauraha. Ik was echt sprakeloos... zo mooi en schoon was het weeshuis. We werden heel hartelijk ontvangen door twee Nepalese moeders die het weeshuisje runnen, gevolgd door 12 kinderen in de leeftijd van 3 t/m 16 jaar. De ballonnen en andere kadootjes werden gretig in ontvangst genomen en het werd een gezellige boel.  

Onze twee kinderen maken het erg goed; ze zagen er schoon uit en hadden nieuwe kleren aan. Toevallig was die dag hun grootvader op bezoek - hij was trots dat zijn kleinkinderen worden opgevangen in het weeshuis. Hij bezoekt zijn kleinkinderen wekelijks en de hele familie maakt het naar omstandigheden goed. De grootouders zorgen voor de gehandicapte vader en zo hebben we met zijn allen een gezin heel erg goed op weg geholpen. De kinderen hebben weer een toekomst.  

Die ochtend tijdens een wandeling door een Tharu dorpje hoorden we een vreselijk gekrijs van een klein kind. Er was een jongetje uitgegleden bij de waterput en hij had een flinke wond op zijn achterhoofd. We zagen dat zijn moeder bladeren tegen de wond drukte en ik gebood onze junglegids, Ram, haar ervan te overtuigen dat ze naar Rajendra moest om het te laten hechten. Moeder schudde NEE met haar hoofd, maar Ram vertelde dat alles vergoed zou worden. Even later zagen we haar op fiets naar de kliniek van dokter Rajendra gaan. Fijn... weer een kind kunnen redden!

Vorige maand is een bedrag van 4.000 euro overgemaakt voor de eerste aanbetaling van de ambulance. Dit bedrag is bijeengebracht door de donateurs van Project Nepal. Dokter Rajendra is zo trots dat zijn ambulance misschien waarheid wordt! Er is al een "plan van aanpak" in elkaar gezet door Dokter Rajendra, Kamal en Tulsi Magar. Kamal, een ranger, die zich vanaf het eerste moment voor het "Rhino Project" inzet, zal het onderhoud van de ambulance voor zijn rekening nemen. Via een maandelijkse advertentie in de lokale krant zal de ambulance extra ritjes maken voor 400 rupees (4 euro) per rit naar de kliniek of een hospitaal. Met dit extra geld kan een chauffeur ingehuurd worden en benzine betaald worden. Voor de allerarmsten zal de ambulance gratis rijden. 
 
De ambulance komt op naam van de "Community of Sauraha" te staan en niet op naam van Dokter Rajendra. Dit omdat de plaatselijke bevolking dan meer betrokken is bij het ambulanceverhaal en om geen scheve ogen te krijgen. Er zijn namelijk op dit moment mensen die geloven dat dokter Rajendra en het Rhino Project gesteund worden door politieke partijen!!!  

Alles en iedereen in Nepal is corrupt vanwege de grote armoede die er heerst in het land. Vandaar dat de ambulance er zal zijn voor iedereen. 
 
Zo nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte van de ontwikkelingen in Nepal. 
 
Momenteel ben ik in Nederland! HELAAS! Ik ben vorige week woensdag aangereden door een fiets-riksja in Kathmandu en moest terug naar Nederland. Mijn enkelbanden zijn gescheurd en ik moet rusten... een paar weken. Morgen mag ik terug naar het ziekenhuis en de chirurg gaat bepalen wat er gebeuren moet; gipsen, opereren of gewoon weer opnieuw inzwachtelen! 
 
Zodra ik weer mobiel ben ga ik naar de bank om 2.500 euro over te maken voor de ambulance. Dan zijn we op de helft! 
 
Met vriendelijke groeten, 
 
Angelique van Hoof