Nieuwsbrief 01-03-2012

01-03-2012

Namasté,

Een korte nieuwsbrief vlak voor mijn vertrek naar India en Nepal waar ik diverse rondreizen voor FOX Vakanties zal begeleiden.
 
Lezing Wereldwinkel

Op 8 februari heb ik ‘s avonds een lezing gehouden voor de wereldwinkel in Deurne, een zéér geslaagde avond met 100 geïnteresseerden. Het was een lezing over Nepal, de Nepalese cultuur, bevolking, goden en de huidige situatie in Nepal.
 
Lezing IWCE
Op 16 februari ‘s ochtends heb ik een lezing gehouden in Son voor de International Women’s Club Eindhoven. Een internationaal gezelschap van vrouwen wiens man in Nederland werkt en/of woont. Zij verzorgen veel lezingen en helpen veel project zoals Stichting Project Nepal. Na de lezing kreeg ik een cheque van 600 euro voor Nepal en er hebben zich diverse nieuwe donateurs aangemeld.
 
Renovatie school Debouli
In januari ontving ik een e-mail van Piet Koster, hoofd van de Waalse school Rotterdam. Piet maakte in 2011 een reis door Nepal en bezocht met zijn gids, ranger Suk, de Debouli School. Een arme overheids-school waar het aan alles ontbreekt. Suk adviseerde hem Stichting Project Nepal in te schakelen.

Suk is ook teamlid van Stichting Project Nepal, en er werden plannen gemaakt. Stichting Project Nepal zal tussenpersoon zijn tussen de Rotterdamse en Nepalese school. De eerste 1.500 euro is overgemaakt en momenteel worden er toiletten gebouwd en een waterput geslagen. Piet is afgelopen week zelf naar Nepal geweest om daar ter plekke samen met Tulsi en Suk te bekijken hoe we deze school snel en efficiënt kunnen helpen!

Ik ben er trots op dat de Waalse School een zéér arme overheidsschool in Chitwan wil renoveren. Alle eer gaat naar de Waalse school in Rotterdam; Stichting Project Nepal is slechts adviseur en uitvoerder en houdt er toezicht op dat alles efficiënt en ordelijk verloopt.
 
Mijn pleegkinderen
Zoals de meesten weten heb ik sinds 2002 de zorg over 6 weeskinderen op me genomen. De eerste jaren waren erg moeilijk omdat ze nog klein waren, maar de laatste jaren gaat het erg goed met hen.
Enkele maanden geleden heeft Anima, het jongste meisje, haar bachelor behaald. Zij studeerde International Business Management in Kathmandu.
Poornima studeert sinds december 2007 in Omaha, Nebraska, USA. Haar studie verloopt iets moeilijker want ze mist haar zusjes en broertje enorm. Ze wil haar studie afmaken en weer terugkomen naar Nepal. Hopelijk zal ze volgend jaar haar studie voltooien als verpleegkundige.
Samir, de jongste, is aan zijn tweede jaar Hotel Management begonnen. Hij is intussen 18 jaar geworden.
De drie oudste zusjes, Sanghitta, Samittha en Anita, maken het ook goed. Ze zijn alle drie getrouwd en hebben ieder één kind. Alle drie de meisjes hebben een baan.
Toen ik deze zes kinderen leerde kennen in 2002 was de jongste 8 jaar en de oudste 16. Vijf zusjes en een broertje die hun ouders in één klap verloren aan een noodlottig ongeval. Maar alle hulp heeft hun leven veranderd.
 
Kangresh
Sinds 2009 helpen we Kangresh en zijn familie. Kangresh, 18 jaar nu, heeft een vrij zeldzame neurologische aandoening: Dystonia Muscle Deformans. We proberen zijn leven wat aangenamer te maken door het geven van medische zorg, een comfortabel bed, kleding, een radio voor afleiding en goede voeding. Helaas is zijn ziekte ongeneeslijk. Zijn ouders zijn oud en behoren tot de landlozen... geen bezittingen, geen huis, geen water, geen toilet, geen geld.

Bij mijn laatste bezoek in januari had Kangresh grote tumoren op zijn schouderblad en voeten! Eergisteren kreeg ik een mailtje van dokter Raj dat Kangresh gisteren geopereerd zou worden omdat zijn tumoren buitensporig groot en geïnfecteerd waren. Maar bij aankomst in het ziekenhuis bleek helaas dat Kangresh zo zwak was dat hij een algehele narcose niet zou overleven. Hij is nu thuis om aan te sterken en volgende week zal men weer proberen hem te opereren.

Het trieste is dat zijn vader op 27 februari ook naar het ziekenhuis gebracht is omdat hij al geruime tijd ernstig ziek was; in de vroege ochtend van 29 februari is hij overleden. Onze stichting zal de crematie en de priester betalen. Ook in de 12 dagen rouw die nu volgen zullen we elke dag voedsel brengen en alles wat de familie nodig heeft. In Nepal is het de gewoonte dat je tijdens de 12-13 dagen rouw niet mag koken of iets mag doen. Wanneer je iemand verliest word je gezien als "onrein", dus mag je geen voedsel bereiden.

Nogmaals wil ik alle donateurs bedanken voor hun maandelijkse bijdrage. Het is zo fantastisch zoveel mensen te kunnen helpen in Nepal. Blijf geven... dan kunnen we nog meer mensen helpen, waterputten slaan, toiletten en huizen bouwen, varkentjes doneren aan weduwen, educatie en gratis medische hulp geven!

Met vriendelijke groet,

Angelique van Hoof